Podczas panelu dyskusyjnego „Świadomość emerytalna w zarządzaniu ryzykiem starości. Zdrowie w sektorze ubezpieczeń”, który odbył się 26 października podczas 24. Banking Forum & 20. Insurance Forum, eksperci omówili najważniejsze wyzwania, jakie stoją obecnie przed wszystkimi interesariuszami rynku.

Paweł Jaroszek, członek zarządu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, podkreślił, że – w kwestii wypłat świadczeń, na ZUS można liczyć zawsze. Zaznaczył, że o ile z ekonomicznego punktu widzenia system się zbilansuje, co de facto oznacza wypłatę oszczędności, tym niemniej – szacując wysokość przyszłych świadczeń emerytalnych, należy brać pod uwagę indywidualną stopę zastąpienia, a nie szacunkową, uniwersalną, średnią stopę zastąpienia. Odnosząc się do wystąpienia prezesa Zapotocznego, Paweł Jaroszek pokreślił, że warunkiem koniecznym do zapewnienia wyższych świadczeń jest dywersyfikacja źródeł oszczędzania długoterminowego, która jak – święty graal ekonomistów, sprawdza się też w przypadku oszczędzania na emeryturę.

Dr hab. med. Monika Budnik odniosła się do kwestii kosztów opieki zdrowotnej. Zwróciła uwagę współuczestników panelu oraz słuchaczy na bardzo istotny aspekt ekonomiczny, jakim jest różnica w koszcie leczenia na etapie profilaktyki i wczesnym etapie leczenia w odniesieniu do kosztu opieki zdrowotnej rozwiniętej choroby. Wymaga ona często hospitalizacji lub wdrożenia leczenia specjalistycznego i znacznie większego zaangażowania personelu medycznego. Dr Budnik podkreślała znaczenie profilaktyki w ograniczaniu kosztów opieki zdrowotnej.

Andrzej Reterski, przewodniczący rady nadzorczej JP Medica, podkreślał kwestię dostępności do świadczeń specjalistycznych w kontekście profilaktyki, szczególnie na obszarach niezurbanizowanych. Niezbędna jest jednak edukacja osób, które przez większą część życia korzystały tylko z publicznej służby zdrowia, dotycząca możliwości realizacji świadczeń medycznych. Niezwykle istotna jest także możliwość holistycznego podejścia do pacjenta w przypadku pakietów w prywatnej służbie zdrowia i dostęp do pełnej historii leczenia dla wszystkich lekarzy, co jest znacznie trudniejsze w przypadku publicznej służby zdrowia.